Przed rozpoczęciem zabawy można w kilku słowach skomentować każdą z ról, ale niezbyt dosłownie, żeby dać uczniom pole do popisu. Ważne jednak, żeby lider przejął kierownictwo nad grupą i porozdzielał zadania. W drugiej części, już jako inna osoba, lider będzie kontrolował wykonanie zadania przez grupę i zdawał „raport” wychowawcy.

Naukę należy tak zaplanować, żeby zostało maksymalnie dużo czasu na omówienie ról, porozmawianie o tym, jak uczniowie się z tym czuli, jakie były trudności przy wykonywaniu zadań w związku z obecnością w nich różnych typów ludzi, oraz na podsumowanie. Omówienie zasad dobrej współpracy oraz mechanizmów, jakie rządzą grupą, dobrze byłoby pozostawić na kolejną lekcję, bo ciężko opowiedzieć o tym w telegraficznym skrócie.

Przede wszystkim każda grupa powinna mieć osobę (najlepiej wyłonioną spośród siebie), która będzie koordynować zadania i w razie sporów mieć głos decydujący. Jeśli grupa ma do wykonania kilka różnych zadań, dobrze, jeśli koordynatorzy się zmieniają. Taka osoba powinna dobrze znać, lub starać się poznać wszystkich członków grupy, wiedzieć, w czym są dobrzy, jakie są ich możliwości i z czym sobie gorzej radzą. To powinna wziąć pod uwagę przy podziale obowiązków.

Taki podział jest nieodzowny do tego, żeby sprawnie sprostać zadaniu. Każdy (nie wyłączając lidera) powinien też dostać pracę wymagającą podobnego wysiłku i czasu wykonania. Przy niektórych zadaniach grupa musi najpierw wspólnie ustalić metody i sposoby wykonania. Ważne jest, żeby każdy miał możliwość (nawet obowiązek) wypowiedzieć się i poddać swój pomysł. Zalecane jest, żeby zapisywać wszystkie, nawet najbardziej absurdalne.

Dopiero później można poddawać je krytyce (zachowując kolejność: najpierw omawiamy dobre strony, potem minusy), zmieniać, uzupełniać, wykreślać. Na tym etapie najczęściej zdarzają się konflikty i ujawniają „role”: wiecznie niezadowolonego, pieniacza, lizusa… Dobrze wykonana drama pomaga odróżnić np. konstruktywną krytykę od krytykanctwa, omówienie dobrego pomysłu od próżnego gadulstwa lub aprobatę od lizusostwa. Za etap realizacji muszą być odpowiedzialni wszyscy członkowie grupy – każdy za swój kawałek oraz za pomoc innym – w razie potrzeby i w miarę możliwości, zwłaszcza, jeśli widać, że ktoś sobie nie radzi. Bardzo ważna jest terminowość (kontrola czasu) i solidność. Wszelkie trudności i konflikty należy zgłaszać jak najszybciej i starać się równie szybko je rozwiązywać.

Jednak nawet jeśli zabraknie czasu na omówienie wszystkiego, po takiej lekcji uczniowie powinni zacząć inaczej podchodzić do pracy w grupach. Przede wszystkim łatwiej będą rozpoznawać gry rozmaitych „przeszkadzaczy” i rzadziej będą chcieli „grać” w nie sami. A dzięki temu ta forma  pracy ma szanse być bardziej efektywna. Nabytą wiedzę oraz doświadczenie z dramy warto wykorzystać, przeprowadzając pracę w grupach na jednym z najbliższych treningów. Efekty powinny nas mile zaskoczyć.

Na podstawie różnych źródeł opracował Mirosław Pawliński