pt, 21.09.2018

Karate-dō Tsunami

Karate-dō Tsunami to kompleksowe podejście do zagadnienia „doskonalenia siebie” w oparciu o trening sztuki walki Karate ¹ oraz Zen ².

P i e r w o w z o r e m takiego podejścia do „doskonalenia siebie” był system przygotowany i wdrożony przez mnicha Bodhidharma (jap. Bodai Daruma) w roku 520 n.e., w historycznym miejscu – klasztor Shaolin (Chiny). Bodhidharma łącząc „doskonalenia siebie” w sztuce walki i zen (zachowując równe proporcje), dał początek unikalnej metodzie rozwoju jednostki. Efektem połączenia sztuki walki i zen był między innymi wzrost sprawności fizycznej mnichów, a sam klasztor stał się legendarny także ze względu na wpływ, jaki posiadał na ówczesne Chiny.

Nie mniej, wspomniany Bodhidharma
nie był twórcą Karate-dō Tsunami.

Nazwa pojawiła się po raz pierwszy pod koniec lat 70. minionego wieku. Miejscem w Polsce, które stało się początkiem poszukiwań istoty „doskonalenia siebie” w oparci o trening Karate i Zen, było miasto Kutno. Instruktorzy Karate widząc próby „komercjalizacji” i wprowadzenia na siłę sportu w Karate rozpoczęli poszukiwania rozwiązania, które przywróciłoby znaczenie, jakie posiadał trening Karate dla każdego ćwiczącego – indywidualnie.

Poszukiwania te doprowadziły do wniosków, które dopiero po wielu miesiącach stały się jedynymi do zaakceptowania. Karate jako „sztuka walki” przetrwa tylko i wyłącznie w postaci Karate-dō.

Skąd zatem słowo Tsunami³? Odpowiedź jest znacznie prostsza niż może się wydawać. Czysty przypadek i lektura dostępnych materiałów… na temat zjawisk występujących w przyrodzie.

Tsunami, bo jest to żywioł, który rządzi się prawami fizyki i jego siła (energia) oraz zachowanie nie ma sobie równych w przyrodzie. Nazwa Tsunami, bo dokładnie takie zjawiska zachodzą w osobie zajmującej się poznaniem siebie i doskonaleniem się wykorzystując zasady sztuki walki i zen.

Tsunami, bo zajmując się tematem naszego „doskonalenia się” – stajemy się swojego rodzaju wzorem dla innych pod względem życia, zaangażowania, pracowitości, szacunku, pokory itd. Zgodnie z filozofią Kongo-zen.

To oczywiście duży skrót myślowy, ale prawda jest taka, że i tutaj zostały odrzucone wszelkie zasady istniejące w świecie Karate, które w sposób oczywisty uniemożliwiały rozwój ćwiczącego.

Najważniejsze założenia Karate-dō Tsunami, które mają wspierać rozwój studenta, zostały zebrane w aktualnym OKITE – programie ideowym

Zatem… Karate i Zen, praktykowane każdego dnia (dō), zgodnie z ideałami Tsunami zawartymi w OKITE, odrzuca wszelkie narzucone wzorce wynikające z „ego” nauczyciela, przywiązanie i bezgraniczne poddanie… oferując przede wszystkim analizę, doświadczenie i doświadczanie, oparte o aktualny poziom nauki i wiedzy.

 W dużym skrócie… Karate jest jedno.
To jaką „drogą” podążysz,

zależy tylko i wyłącznie od Ciebie!

Takie unikalne podejście w połączeniu Karate i Zen istnieje tylko i wyłącznie w realizowanym przez nas Karate-dō Tsunami.


Karate ¹: ogólna nazwa „sztuki walki” (w języku japońskim). Kara (jap. puste, nieuzbrojone), te (jap. ręce, dłonie, ciało). Inaczej: sztuka walki z wykorzystaniem własnego ciała nastawiona na maksymalną skuteczność.

Zen ²: wiele osób w świecie zachodnim uprawia sztuki walki jako sport, bez ducha Zen ani Bushido jako fundamentu. Bez fundamentu w Zen trudno zrozumieć pełen zakres filozofii praktyki sztuk walki. Bez Zen praktyka sztuk walki jest bezsensowną praktyką i staje się po prostu sportem takim jak hokej czy baseball. Oczywiście nie ma nic złego w sporcie, ale są to tylko gry, które działają jako forma rozrywki. Jednak tradycja Budo, czyli japońskich sztuk walki, ma wyższy wymiar i jest z pewnością czymś więcej niż grą. Budo jest sposobem na znalezienie spokoju i opanowania. Jest to nauka, która pozwala ci właściwie zrozumieć naturę Twojego umysłu i siebie, i wzrastać duchowo jako istota ludzka.

Tsunami ³: