Chwila na rozważania

    Przedstawiamy Wam jeden z tematów, który pojawia się podczas zajęć teoretycznych w Karate-dō Tsunami. Zazwyczaj po treningu jest chwila na wykład, rozmowę, dyskusję... poruszając tematy, które służą rozwojowi ćwiczących.

    Największym wyzwaniem jest zatem nie samodyscyplina, tylko samodoskonalenie. Samodyscyplina jest tylko częścią wspomnianej drogi. Narzędziem, w dodatku niezbędnym do samodoskonalenia się, które zawiera nie tylko część fizyczną, ale także i może przede wszystkim intelektualną. Ta zaś obejmuje nie tylko wiedzę, czyli teorię o świecie, który nas otacza. Przede wszystkim kieruje nasze samodoskonalenie się w stronę świadomości tego procesu.

    Kodo Sawaki

    Znowu, skracając ten temat do minimum, całość drogi obejmuje świadomość, którą możemy określić, jako „tu i teraz”. Ten temat też wymaga wyjaśnienia, ale to już może innym razem.

    Wracając do tematu głównego, czyli odpowiedzi na zadawane pytanie Kodo Sawaki, świadomość świadomego doskonalenia się, wykorzystując samodyscyplinę w obszarze kształcenia (rozwoju) ciała i umysłu.

    Wszystko to, o czym teraz wspomniałem, dotyczy jednego tematu, który na Dalekim Wschodzie jest ukryty pod nazwą Kongo-zen, czyli tym co jest fundamentem wszelkich „sztuk walki” związanych z tradycyjnym procesem przekazania wzorców postępowania, życia itd., danych nam przez naszych szeroko rozumianych nauczycieli.

    Podsumowanie

    Aktualny przekaz Karate-dō został spłaszczony. W dodatku Karate i Karate-dō, których istota jest różna, zostały wrzucone do jednego worka, często zamienne używane przez “niedouczonych” instruktorów. Spłaszczenie wynika przede wszystkim z zamknięcia się ćwiczących tylko na temat ruchu lub walki z przeciwnikiem, lub powtarzaniem ruchów kata, bez ich zrozumienia.

    Trzeba przyznać, że największą szkodę dzisiaj robią Ci, którzy właśnie nieustannie powołują się na historię i przekaz danego „starego” sensei bez zrozumienia roli, jaką odgrywa nasza własna świadomość.

    Mamy liczne przykłady wspaniałych współczesnych sensei, żyjących po II Wojnie Światowej, którzy zapisali się w historii Karate czy Karate-dō przekazując drobną część swojego doświadczenia w kata, które układali. Tak, nowych kata… Zachęcam do zapoznania się z historią nieżyjącego już sensei Tetsuhiko Asai.


    Kodo Sawaki

    O Kōdō Sawaki: (jap. 沢木興道 Sawaki Kōdō, ur. 1880, zm. 1965) – jest uważany za jednego z najważniejszych nauczycieli japońskiego buddyzmu zen XX wieku. Jego rodzice zmarli wcześnie. Został adoptowany przez ojca hazardzistę i matkę – byłą prostytutkę. Kiedy miał 16 lat uciekł z domu, by zostać mnichem w Eihei-ji, jednej z dwóch głównych świątyń sōtō zen. Po pierwszym niepowodzeniu, wkrótce został wyświęcony na mnicha.

    Po pewnym czasie zaczął nauczać praktyki zazen. W latach 30. XX w. rozpoczął pracę, jako profesor na Uniwersytecie Komazawa. W tym samym czasie sprawował opiekę nad świątynią Antai-ji. Ponieważ wiele podróżował nauczając, został nazwany Bezdomnym Kodo. Sawaki zmarł w 1965 r. Został zastąpiony przez swojego najbliższego ucznia, Kōshō Uchiyamę.

    Na podstawie materiałów źródłowych przygotował sensei Mirosław Pawliński.